کاربرد تیتانیوم در تجهیزات نمک زدایی آب دریا

در دو روش نمک زدایی آب دریا که به طور گسترده از تجهیزات تیتانیوم استفاده می شود، هر دو به تبخیر فلاش چند مرحله ای (تبخیر سریع) و تبخیر با افزایش مجدد فشار بخار دست می یابند. یکی از مزایای ذاتی تجهیزات فلاش چند مرحله ای این است که منبع حرارت آن می تواند از جریان هوای تخلیه شده از نیروگاه حاصل شود. ترکیب آن با گرمای هدر رفته می تواند کارایی تولید را به حداکثر برساند و هزینه تولید آب شیرین خالص را به حداقل برساند.

در تجهیزات چشمک زن چند مرحله ای، سه بخش اصلی تبادل حرارت وجود دارد. اولی قسمت حذف حرارت است که از آب دریا تصفیه نشده یا حاوی کلرید به عنوان یک محیط خنک کننده استفاده می کند. به طور کلی دمای فلز حدود 40 درجه است و حالت آن شبیه به کندانسور سطحی یک نیروگاه است. حتی اگر بخشی از خط لوله مسدود شده باشد، تیتانیوم مقاومت لازم در برابر فرسایش و مقاومت در برابر ضربه را دارد و تحت تأثیر آمونیاک و سولفید هیدروژن موجود در آب دریای تصفیه نشده قرار نمی‌گیرد. گزارش شده است که کارخانه آب شیرین کن الجبیل از لوله های تیتانیوم با قطر بیرونی 36 میلی متر، ضخامت دیواره 0.7 میلی متر، طول 3612 متر000 و وزن 1400 تن در این قسمت استفاده می کند.

قسمت دوم بخاری آب دریا است که بالاترین دما را دارد. و فلس های سرباره کربنات کلسیم اغلب در داخل لوله های این تجهیزات رسوب می کنند. بنابراین، برخی از آبگرمکن‌های آب دریا مجهز به دستگاه‌هایی برای از بین بردن فلس‌ها هستند یا اقدامات پیشگیرانه تصفیه انجام شده است. در گذشته از اقدامات تزریق اسید استفاده می شد، اما در حال حاضر به ندرت چنین است. آلیاژ تیتانیوم مقاومت بالایی در برابر خوردگی اسیدی (کلرید) کاهنده دارد و تشکیل رسوبات رسوب را می توان با تزریق محلول اسید هنگام گرم کردن آب دریا کنترل کرد. در این حالت می توان دمای آب دریا را تا بالاترین حد (120 درجه) افزایش داد و در نتیجه راندمان حرارتی تجهیزات را بهبود بخشید.

قسمت سوم سیستم بازیابی حرارت است که دمای عملیاتی آن حداقل 30 درجه بالاتر از دمای عملکرد سیستم حذف حرارت است. علاوه بر این، آب دریا حاوی مقداری اکسیژن و دی اکسید کربن است. آنها می توانند در دماهای نسبتاً بالا و برای مدت زمان نسبتاً طولانی به آلیاژهای مس آسیب برسانند، اما هیچ اثر نامطلوبی بر تیتانیوم نخواهند داشت. بر اساس آمار، از سال 1993 تا 1994، کارخانه آب شیرین کن آل طویله از لوله های تیتانیوم با قطر بیرونی 34 میلی متر، ضخامت دیواره 0.5 میلی متر، طول 2.23 در 106 متر و وزن 556 تن در این سیستم استفاده کرده است.

تگ های محبوب: