چگونه برای بهبود زندگی لوله تیتانیوم?

بهبود عمر اتصالات لوله تیتانیوم به یک مشکل بزرگ دانشگاهی در زمینه فناوری طراحی خط لوله تبدیل شده است.

فرایند فشار آرنج یک فناوری جدید تولید آرنج فولادی است که در اواسط و اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط ژاپن به کشورم معرفی شد. از آنجا که این فرایند می تواند به تولید مداوم دست یابد، و ضخامت آرنج تولید شده یکنواخت است، به سرعت جایگزین فرایند سنتی شد. موسسه تحقیقات فلزات نونفروس شمال غربی در اوایل دهه ۱۹۹۰ رهبری توسعه موفقیت آمیز این فناوری جدید را بر عهده گرفت و آرنج تیتانیوم بدون درز فشار را توسعه داد. یکی پس از دیگری اتصالات لوله تیتانیوم بدون درز مانند تیل تیتانیوم بدون درز و کاهش دهنده های بدون درز توسعه یافته اند. حداکثر قطر اتصالات لوله بدون درز می تواند به Φ219 برسد و الزامات ASTM B363-95 را برآورده کند.

پردازش آرنج تیتانیوم فشار با استفاده از یک لوله تیتانیوم بدون درز به عنوان خالی, و خالی با قطر لوله کوچکتر از محصول به پایان رسید در اکسترودر فشار ویژه به فشار و اکستروت استفاده می شود. همان طور که در شکل ۷ نشان داده شده است، مرگ شکل دهی بر روی میزبان ثابت است و یک رانش فعال وجود دارد که بیلت را از سمت راست به سمت چپ هل می دهد. بیلت زمانی گرم و محافظت می شود که در قالب شکل دهی باشد. بیلت در طول فرایند شکل گیری گسترش می یابد. تجزیه و تحلیل نیرو در طول فرایند شکل گیری نشان می دهد که نیروی روی بخش های مختلف بیلت متفاوت است. بله، اما آنها در دو جهت فشرده می شوند و در یک جهت کشیده می شوند، به عبارتی فشرده سازی محوری، فشرده سازی شعاعی، و کشش دور. در طول فرایند تغییر شکل، قطر به تدریج افزایش می یابد، خم می شود، و طول آن کوتاه می شود، در حالی که ضخامت اساساً بدون تغییر است [۴]. نتایج تجربی روش شبکه تأیید می کند که تغییر شکل آرنج عمدتاً در بخش پایینی رخ می دهد. یک شبکه یکنواخت روی خالی کشیده شده است. در حین شکل گیری می توان مشاهده کرد که مربع پشت آرنج تغییر زیادی نمی کند. هر چه تغییر شکل شکم شدیدتر باشد، شبکه در جهت دور کشیده می شود و در جهت محوری فشرده می شود، در حالی که مساحت کل شبکه تغییر نیست که نشان می دهد تغییر قابل توجهی در جهت ضخامت وجود ندارد.